Czy mogę użyć ChatGPT do napisania umowy?

Tak, jako punktu wyjścia. Chatbot potrafi napisać znośną pierwszą wersję z krótkiego opisu, ale nie zna Twojej transakcji, może tworzyć pewnie brzmiące, lecz błędne klauzule i nie obsługuje negocjacji ani uzgadniania treści. Za słowa, które wysyłasz i podpisujesz, nadal odpowiadasz Ty.

W skrócie: użyj ChatGPT do naszkicowania struktury i prostego sformułowania, potem sprawdź to, czego nie odgadnie (strony, zakres, pieniądze, IP, ryzyko, wyjście z umowy, prawo właściwe) i uzgodnij zmiany z klientem w jednym linku. O podpisach elektronicznych przeczytasz tu: /blog/is-an-electronic-signature-legally-binding.

Jeśli chcesz narzędzia stworzonego dla dwóch stron, w którym wspólnie redagujesz, nanosisz poprawki i podpisujesz jedną wersję, robi to Contracts.io. Lex przygotowuje projekt, a obie strony uzgadniają i podpisują elektronicznie jedną zamrożoną kopię. Druga strona nigdy nie płaci.

Umowa nie jest ważna ani nieważna dlatego, że pierwszą wersję napisał chatbot. Liczy się to, czy obie strony zgadzają się na te same warunki i czy spełniono ewentualne wymogi formalne.

• Podpis elektroniczny sprawdza się przy prostych umowach. W Anglii i Walii podpis elektroniczny jest dopuszczalny jako dowód w każdej sprawie dotyczącej autentyczności lub integralności (Electronic Communications Act 2000, s.7), a Law Commission uznaje, że podpis elektroniczny może w świetle prawa służyć do wykonania dokumentu, jeśli podpisujący zamierza go uwierzytelnić i spełnione są wymogi formalne (źródła poniżej).
• Akt (deed)deedDeed to formalny dokument pisemny spełniający szczególne zasady podpisywania, używany zwykle wtedy, gdy jedna strona nie otrzymuje nic w zamian.Więcej w słowniku to główny wyjątek, na który trafisz. W Anglii i Walii akt nadal wymaga fizycznej obecności świadka, także gdy jest podpisany elektronicznie. Zwykła umowa nie potrzebuje świadka, akt tak.

Praktyczny test jest więc ten sam, niezależnie od tego, czy zaczynasz od szablonu, chatbota czy od pustej kartki: czy słowa odpowiadają transakcji i czy obie strony uzgodniły i podpisały tę samą wersję?

Ogólne chatboty uczą się na tekstach publicznych, a nie na Twojej pracy z Twoim klientem. Typowe potknięcia:

• Zakres brzmi porządnie, ale jest niejasny. Wymienia czynności, nie rezultaty. W ten sposób „projekt strony” zamienia się w trzy dodatkowe strony docelowe.
• Termin płatności jest ogólnikowy. „Płatne w ciągu 30 dni” bez punktu startu. Net 30, net 14, przy odbiorze pokazuje, dlaczego data początkowa ma znaczenie.
• Własność jest niejasna. Może przenosić IP przy dostawie zamiast przy płatności albo pominąć materiały istniejące wcześniejwcześniej istniejące materiałyWcześniej istniejące materiały to narzędzia, biblioteki lub prace, które wykonawca już posiadał i które są licencjonowane na potrzeby zlecenia, a nie przekazywane.Więcej w słowniku i licencje stron trzecich.
• Odpowiedzialność brzmi jak szablon wielkiej firmy. Limity niepasujące do wynagrodzenia lub wyłączenia, które czynią limit bezwartościowym. W Anglii i Walii odpowiedzialności za śmierć lub uszkodzenie ciała spowodowane zaniedbaniem nie można wyłączyć ani ograniczyć postanowieniem umowy, a inną odpowiedzialność za zaniedbanie można ograniczyć tylko w stopniu, w jakim postanowienie jest rozsądne (Unfair Contract Terms Act 1977, s.2).
• Jurysdykcja jest zgadywana. „Do niniejszej umowy stosuje się prawo Kalifornii” pojawia się w umowie brytyjskiego studia z brytyjskim klientem.
• Wymyśla klauzule, żeby umowa wyglądała na kompletną. Zakaz konkurencjizakaz konkurencjiZakaz konkurencji to obietnica niewykonywania podobnej pracy dla konkurenta lub na wskazanym rynku przez pewien czas po zleceniu.Więcej w słowniku albo „work for hire„work for hire”Work for hire to określenie, częste w umowach w stylu amerykańskim, oznaczające, że klient jest od początku traktowany jako autor i właściciel pracy.Więcej w słowniku” skopiowane z szablonu z innego kraju. Sprawdź, czy klauzule pasują do wybranego prawa.

Żadne z tych błędów nie wynika ze złej woli. To domysły. Twoje zadanie to zastąpić każdy domysł decyzją, którą naprawdę podjęliście razem.

Podaj mu decyzje, a nie tylko nazwę zlecenia. Krótki, rzeczowy opis działa lepiej niż prawniczy prompt:

1. Strony: Twoje pełne imię, nazwisko i adres; pełna nazwa prawna klienta, numer i adres.
2. Rodzaj: jeden z „wzajemna umowa o zachowaniu poufności (NDANDANDA to umowa, w której jedna lub obie strony zobowiązują się zachować w poufności udostępnione informacje.Więcej w słowniku)”, „umowa z freelancerem”, „umowa o świadczenie usług”, „zakres prac (SOWzakres pracZakres prac (SOW) to dokument opisujący konkretną pracę, rezultaty, harmonogram i wynagrodzenie za jeden projekt.Więcej w słowniku)”, „abonament (retainerabonamentAbonament (retainer) to ustalenie, w którym klient płaci regularną opłatę, by zarezerwować określony czas lub stały dostęp do wykonawcy.Więcej w słowniku)” lub „oferta pracy”.
3. Zakres: rezultaty jako lista numerowana; co jest poza zakresem.
4. Płatność: model wynagrodzenia, warunki płatności i punkt startu odliczania.
5. Własność: przeniesienie praw po zapłacie albo licencja z ograniczeniami.
6. Ryzyko: limit odpowiedzialnościlimit odpowiedzialnościLimit odpowiedzialności to maksymalna kwota, jaką jedna strona może zostać wezwana do zapłaty drugiej na podstawie umowy.Więcej w słowniku i to, czy zwolnienia z odpowiedzialności są wzajemne lub ograniczone.
7. Wyjście: okres wypowiedzenia, przesłanki rozwiązania umowy i zapłata za wykonaną pracę.
8. Prawo: prawo właściwe, na które Ty i klient się zgadzacie.

Poproś o „krótkie klauzule prostym językiem obok brzmienia prawnego”, bo będziesz to redagować z drugim człowiekiem. Jeśli wersja wraca dłuższa, niż potrzebujesz, poproś, by trzymała się jednej myśli na zdanie i wycięła wypełniacze.

Jeśli wolisz nie żonglować promptami, opisz transakcję jednym zdaniem na /ai-contract-generator i edytuj na samym dokumencie. Druga strona nanosi poprawki w tym samym linku.

Krótka lista kontrolna, która wyłapuje większość błędów, o jakich chatbot nie może wiedzieć:

• Strony. Pełne nazwy prawne, numery rejestrowe i adresy.
• Zakres. Rezultaty jako rzeczowniki; co jest poza zakresem; zdefiniowany etap odbioru.
• Warunki płatności. Kwoty, momenty fakturowania, liczba dni na zapłatę i punkt startu.
• Własność. Kiedy przechodzi IP (zwykle po zapłacie), co zostaje objęte licencją i wykorzystanie w portfolio.
• Odpowiedzialność. Jasne ograniczenie odpowiedzialności i ewentualne zwolnienia z odpowiedzialności.
• Rozwiązanie umowy. Wypowiedzenie, naruszenie i zapłata za wykonaną pracę.
• Prawo właściwe i jurysdykcja. Jedno miejsce, które oboje uznajecie.

Pełniejszy opis znajdziesz, zaczynając od /guides/how-to-write-a-contract i /guides/freelance-and-contractor-agreements. Jeśli klient już nanosił poprawki do Twojego projektu, zobacz /guides/your-client-redlined-your-contract.

Ogólny chatbot pisze tekst. Dwustronne narzędzie do umów to miejsce, w którym obie strony redagują, negocjują i uzgadniają jedną wspólną wersję, a potem ją podpisują elektronicznie. Różnicę widać w krokach:

• Redagowanie. Opisujesz transakcję, a narzędzie wstawia Twoje dane i zwykłe klauzule dla tego rodzaju pracy, prostym językiem obok brzmienia prawnego.
• Negocjacje. Prawnik klienta nanosi poprawki (redlinesredlineRedline to proponowana zmiana w projekcie umowy (dodane, skreślone lub przepisane słowa), a nie podpisana zmiana.Więcej w słowniku) w tym samym linku. Każdą zmianę Akceptujesz, Kontrujesz lub Odrzucasz na samym dokumencie, a każda wersja jest zachowana.
• Uzgodnienie. Gdy treść jest uzgodniona, obie strony podpisują elektronicznie jedną zamrożoną kopię. Goście nie potrzebują konta i nigdy nie płacą.

W Contracts.io to domyślny przebieg. Narzędzie jest stworzone do zleceń B2B, które studia i freelancerzy robią co tydzień, a nie do umów konsumenckich klikanych jednym przyciskiem ani jednorazowych plików PDF.

Wszystko, co wklejasz do publicznego chatbota, traktuj tak, jakbyś to publikował dostawcy usługi. Jeśli tekst zawiera nazwy klientów, ceny lub niewydane plany, zapytaj siebie, czy wysłałbyś to e-mailem do obcego helpdesku.

Praktyczne opcje:

• Usuń nazwy i liczby z promptu, a potem wstaw je z powrotem w edytorze.
• Użyj narzędzia stworzonego do umów. W Contracts.io Twój projekt żyje pod jednym linkiem, który udostępniasz klientowi. O tym, jak traktujemy treść umów i logi, przeczytasz w /trust.
• Sprawdź opublikowaną politykę dostawcy, zanim wkleisz wrażliwe szczegóły.

Nie wklejaj danych osobowych, których nie wolno Ci udostępniać. Jeśli klient przysyła Ci własny dokument, lepiej pracuj na linku do udostępniania, niż wklejać całą jego umowę do publicznego modelu.

Uczciwe, krótkie porównanie:

Żadna z tych opcji nie wyklucza pozostałych. Wiele zespołów zaczyna projekt w narzędziu, a potem zleca prawnikowi przegląd wyniku przy zleceniu o wysokiej wartości lub wysokim ryzyku.

Otwórz link do udostępniania, wklej ich klauzulę i Skontruj swoim brzmieniem na samym dokumencie, żeby była jedna wersja do przeglądu. Zwykłe kontrpropozycje:

• Net 60Net 60Net 60 oznacza, że klient ma 60 dni od daty faktury na zapłatę.Więcej w słowniku z powrotem na Net 30Net 30Net 30 oznacza, że klient ma 30 dni od daty faktury na zapłatę.Więcej w słowniku albo zapis o wstrzymaniu pracy, gdy faktura jest przeterminowana.
• Przeniesienie IP po zapłacie, a nie przy dostawie; licencjalicencjaLicencja to zgoda na korzystanie z pracy w uzgodniony sposób, bez odbierania własności osobie, która ją wykonała.Więcej w słowniku na Twoje materiały istniejące wcześniej.
• Realny limit poprawek i tryb zmian przy nowej pracy.

Jeśli przysłali już plik PDF e-mailem, nadal możesz zacząć od /templates/freelancer-agreement lub /templates/statement-of-work i wpisać ich żądania jako kontrpropozycje, żeby Twoje warunki płatności i własności pozostały punktem wyjścia.