Zaliczka

Zaliczka to płatność z góry. Zwykle jest procentem łącznego wynagrodzenia, płaconym przy podpisaniu lub przed rozpoczęciem pracy, a potem odliczanym od kolejnych faktur. Dzięki niej freelancer nie finansuje całego zlecenia, a klient pokazuje, że zamierza iść dalej.

Zaliczki rozkładają ryzyko. Użyj wyższej zaliczki, gdy reszta wynagrodzenia ma długi okres netto, jak Net 60Net 60Net 60 oznacza, że klient ma 60 dni od daty faktury na zapłatę.Więcej w słowniku, albo gdy wykonawca musi odmówić innej pracy, żeby znaleźć czas. Na przykład fotograf bierze 40% przy rezerwacji, a programista 30% przy podpisaniu i resztę za etapy.

Umowa powinna mówić, kiedy zaliczka jest należna, czy podlega zwrotowi, jeśli zlecenie zostanie odwołane, i jak zalicza się ją na ostatnią fakturę. Zaliczka „na poczet”, która milczy o odwołaniu, to sposób na spór o zwrot po rezygnacji. Jeśli chodzi o to, że zostaje u ciebie przy odwołaniu, napisz to. Jeśli to opłata za rezygnację, użyj tego słowa.

Zaliczka to nie miesięczny abonament. Abonament płaci za stały dostęp lub określoną liczbę godzin. Zaliczka to część jednego zlecenia, zapłacona wcześniej. Mieszanie obu w jednym zdaniu to częste źródło nieporozumień.

Agencje, które angażują podwykonawców pod zaliczkę klienta, nie powinny ich uruchamiać, zanim zaliczka faktycznie wpłynie. Umowa może mówić, że praca zaczyna się po otrzymaniu zaliczki. Ten jeden zapis oszczędza tydzień nieopłaconych spotkań startowych. Jeśli dział finansowy klienta potrzebuje zamówienia zakupu, zanim zapłaci, wpisz numer zamówienia do umowy albo nie zaczynaj.