Słownik

Relatywność umowy

Relatywność umowy () znaczy, że tylko strony mogą pozwać z barganu. 1999 s.1 pozwala nazwanej osobie trzeciej egzekwować postanowienie, które jej służy, chyba że umowa mówi inaczej. Większość papierów handlowych wyłącza ustawę. Podwykonawca nie może pozwać klienta końcowego bez gwarancji albo prawa z ustawy z 1999.

Ostatnia aktualizacja 28 października 2026

Dunlop v Selfridge [1915] AC 847 to stary common-law obraz: obcy umowie nie może z niej pozwać. Dlatego freelancer na papierze studia nie ma roszczenia wobec klienta studia, a klient nie ma roszczenia wobec niezapłaconego podwykonawcy freelancera, chyba że ktoś zbudował most. Ustawa z 1999 jest tym mostem i większość szkiców go zamyka.

Wyłączamy ustawę jako default, potem otwieramy nazwane drzwi, jeśli affiliate, funder albo klient końcowy naprawdę musi egzekwować klauzulę — zwykle poufność albo IP. Lex nie da „any group company” darmowego biegu do limitu odpowiedzialności. Zobacz prawa osób trzecich i cesję.

Czy podwykonawca może pozwać klienta końcowego?

Nie z umowy głównej, chyba że ustawa z 1999 zostaje włączona i postanowienie ma im służyć, albo mają collateral . Relatywność jest powodem, dla którego budownictwo używa collateral warranties i dla którego agencje trzymają podwykonawcę na papierze back-to-back ze studiem, nie z marką.

Jak ustawa z 1999 zmieniła regułę?

Section 1 pozwala osobie trzeciej egzekwować postanowienie, jeśli umowa wyraźnie mówi, że może, albo jeśli postanowienie ma im przyznać korzyść i umowa nie pokazuje przeciwnego zamiaru. Strony mogą — i zwykle to robią — powiedzieć, że ustawa nie ma zastosowania. To przywraca relatywność.

Czy powinniśmy wyłączyć prawa osób trzecich?

Tak, jako default, potem przyznaj nazwane prawo tam, gdzie go potrzebujesz. Kocowe wyłączenie plus jednoliniowe „Klauzulę 8 może egzekwować nazwany Klient końcowy” to czysty wzorzec. Zobacz prawa osób trzecich.

Czy nowacja omija relatywność?

Nowacja zastępuje umowę, więc nowa strona jest stroną. To nie jest prawo osoby trzeciej; to nowy układ. Cesja przesuwa prawa, ale zostawia obowiązki. Nie używaj jednego słowa na trzy różne urządzenia.

Przykład z życia

Marka zatrudnia studio; studio zatrudnia freelancera. Freelancer nie jest zapłacony. Nie może pozwać marki z umowy głównej: nie jest stroną, a MSA wyłącza ustawę z 1999. Pozywa studio ze swojego papieru. Gdyby marka chciała bezpośredniego prawa w klauzuli poufności freelancera, studio nazwałoby markę w linii ustawy z 1999 albo wzięłoby collateral warranty.

Jak to wygląda w umowie

Przykładowe brzmienie · nasz własny projekt

Osoba, która nie jest stroną niniejszej umowy, nie ma prawa na mocy Contracts (Rights of Third Parties) Act 1999 egzekwować żadnego postanowienia, z wyjątkiem tego, że [nazwana osoba] może egzekwować [klauzulę]. Strony mogą zmienić albo rozwiązać niniejszą umowę bez zgody tej osoby, z wyjątkiem tej klauzuli.

Prostym językiem

Obcy nie mogą pozwać z tej umowy. Ustawa z 1999 jest wyłączona, poza jedną nazwaną osobą na jednej nazwanej klauzuli. Wszyscy inni zostają za relatywnością.

Typowe błędy

  • Zakładanie, że podwykonawca może gonić klienta końcowego za opłatą.
  • Zostawianie ustawy z 1999 włączonej przez milczenie, żeby nienazwany „beneficjent” później zgłosił prawo.
  • Przyznawanie „any affiliate” prawa do egzekwowania całej umowy, w tym limitu złej stronie.
  • Nazywanie nowacji (novation) prawem osoby trzeciej.

Co mówią przepisy

  • Osoba niebędąca stroną może dochodzić postanowienia umowy, jeśli umowa wyraźnie tak stanowi albo jeśli postanowienie ma przyznawać jej korzyść, chyba że z umowy wynika, że strony tego nie zamierzały. Umowy często wyłączają to prawo.

    Źródło: Contracts (Rights of Third Parties) Act 1999, s.1Sprawdzono 7 października 2026Czeka na weryfikację prawnika

Źródła

Najczęstsze pytania

Czym jest relatywność umowy?

Reguła, że tylko strony mogą pozwać z barganu. Dunlop v Selfridge [1915] AC 847 to sprawa common law. Ustawa z 1999 to ograniczony wyjątek ustawowy.

Czy podwykonawca może pozwać klienta końcowego?

Nie z umowy głównej, chyba że ustawa z 1999 zostaje włączona i postanowienie im służy, albo mają collateral warranty.

Jak ustawa z 1999 zmieniła regułę?

Section 1 pozwala osobie trzeciej egzekwować postanowienie, które jest wyrażone jako dla nich albo ma im przyznać korzyść, chyba że umowa mówi inaczej.

Czy powinniśmy wyłączyć prawa osób trzecich?

Tak, jako default, potem przyznaj nazwane prawo tam, gdzie go potrzebujesz. Zobacz /glossary/third-party-rights.

Rozstrzygające jest brzmienie prawneOstatnia weryfikacja 28 października 2026Czeka na weryfikację prawnika