Słownik

Prawa osób trzecich

Prawa osób trzecich to zdolność kogoś, kto nie podpisał, do egzekwowania postanowienia. Domyślna reguła common law to relatywność. 1999 tworzy ograniczony wyjątek. Szkice handlowe zwykle wyłączają ustawę, potem przyznają nazwane prawo konkretnemu affiliate, funderowi albo klientowi końcowemu, gdy naprawdę jest potrzebne.

Ostatnia aktualizacja 28 października 2026

To praktyczna łowa relatywności umowy. Ustawa z 1999 s.1 jest użyteczna, gdy chcesz, by klient końcowy egzekwował poufność albo funder egzekwował przeniesienie praw IP, bez robienia z nich strony. Jest utrapieniem, gdy „any group company” może później pozwać z klauzuli, którą napisałeś dla jednej marki.

Wyłączenie w postanowieniach standardowych to default na Contracts.io. Lex otworzy nazwane drzwi, jeśli o nie poprosisz: „Klient końcowy nazwany w Załączniku 1 może egzekwować klauzulę 8 (poufność).” Wszyscy inni zostają na zewnątrz. Strony powinny też powiedzieć, czy mogą zmienić tę klauzulę bez zgody osoby trzeciej.

Czy powinniśmy wyłączyć ustawę z 1999?

Tak, jako default. Milczenie zostawia s.1(1)(b) przy życiu: postanowienie, które „ma przyznać korzyść” komuś, może być przez nich egzekwowane, chyba że pokazałeś przeciwny zamiar. Jednoliniowe wyłączenie przywraca relatywność. Potem przyznaj wyjątki, których naprawdę chcesz.

Kiedy dalibyśmy nazwanej osobie trzeciej prawo?

Gdy affiliate będzie używał pracy, funder potrzebuje step-in, albo klient końcowy musi egzekwować tajemnicę. Nazwij osobę, klauzulę i czy strony mogą ją zmienić bez nich. Nie dawaj im całej umowy i nie pozwalaj przepisywać limitu odpowiedzialności.

Czy to to samo co indemnity na ich rzecz?

Nie. Zwolnienie z odpowiedzialności (indemnity) to obietnica między stronami. Prawo z ustawy z 1999 pozwala obcemu pozwać z tej obietnicy. Możesz mieć bez prawa osoby trzeciej — tylko nazwana strona może je wtedy egzekwować. Powiedz, którą masz na myśli.

Czy możemy zmienić umowę po przyznaniu prawa?

Section 2 ustawy chroni osobę trzecią, której prawo się skrystalizowało. Jeśli chcesz zachować swobodę zmiany, powiedz, że strony mogą zmieniać albo rozwiązywać bez zgody osoby trzeciej. Inaczej możesz potrzebować ich podpisu na późniejszym aneksie.

Przykład z życia

MSA studia wyłącza ustawę z 1999, z wyjątkiem tego, że marka nazwana na SOW może egzekwować klauzulę poufności. Marka nie jest stroną i nie może pozwać za spóźnioną dostawę. Gdy później spółka-matka marki zgłasza to samo prawo, wyłączenie ją zatrzymuje. Jeśli studio i klient chcą poluzować poufność, MSA mówi, że mogą to zrobić bez zgody marki.

Jak to wygląda w umowie

Przykładowe brzmienie · nasz własny projekt

Z wyjątkiem niniejszej klauzuli osoba, która nie jest stroną, nie ma prawa na mocy Contracts (Rights of Third Parties) Act 1999 egzekwować niniejszej umowy. [Nazwana osoba] może egzekwować [klauzulę]. Strony mogą zmienić albo rozwiązać niniejszą umowę bez zgody tej osoby. Niniejsza klauzula nie robi z tej osoby strony.

Prostym językiem

Obcy nie mogą pozwać z tej umowy. Jedna nazwana osoba może egzekwować jedną nazwaną klauzulę. Nadal możecie zmienić resztę deala bez nich. Nie są stroną.

Typowe błędy

  • Zostawianie ustawy włączonej przez milczenie.
  • Przyznawanie „any affiliate, anywhere” prawa do egzekwowania każdej klauzuli.
  • Zapominanie s.2: skrystalizowane prawo osoby trzeciej może zablokować późniejszą zmianę.
  • Myślenie, że prawo osoby trzeciej to to samo co nowacja (novation) albo cesja.

Co mówią przepisy

  • Osoba niebędąca stroną może dochodzić postanowienia umowy, jeśli umowa wyraźnie tak stanowi albo jeśli postanowienie ma przyznawać jej korzyść, chyba że z umowy wynika, że strony tego nie zamierzały. Umowy często wyłączają to prawo.

    Źródło: Contracts (Rights of Third Parties) Act 1999, s.1Sprawdzono 7 października 2026Czeka na weryfikację prawnika

Źródła

Najczęstsze pytania

Czym są prawa osób trzecich w umowie?

Zdolność kogoś, kto nie podpisał, do egzekwowania postanowienia. Ustawa z 1999 tworzy ograniczony wyjątek od relatywności. Większość papierów handlowych ją wyłącza.

Czy powinniśmy wyłączyć ustawę z 1999?

Tak, jako default, potem przyznaj nazwane prawo tam, gdzie go potrzebujesz. Milczenie zostawia s.1(1)(b) przy życiu. Zobacz /glossary/-of-contract.

Kiedy dalibyśmy nazwanej osobie trzeciej prawo?

Gdy klient końcowy, affiliate albo funder musi egzekwować konkretną klauzulę — zwykle poufność albo IP. Nazwij osobę i klauzulę.

Czy to to samo co indemnity na ich rzecz?

Nie. Indemnity to obietnica między stronami. Prawo z ustawy z 1999 pozwala obcemu pozwać z postanowienia. Zobacz /glossary/indemnity.

Powiązane

Rozstrzygające jest brzmienie prawneOstatnia weryfikacja 28 października 2026Czeka na weryfikację prawnika