Czy fotograf w Wielkiej Brytanii musi przekazać klientowi pliki RAW?

Nie, chyba że umowa czyni je rezultatem do dostarczenia. Prawo brytyjskie nie wymaga od fotografa przekazywania plików roboczych. Klient ma prawo do edytowanych zdjęć wskazanych w dokumencie, na licencji lub przeniesieniu, które podpisałeś. Posiadanie pliku RAW to nie prawa autorskie, a zapłata faktury nie tworzy prawa do całego katalogu.

Domyślna zasada jest prosta. Dostarczasz to, co wymienia umowa. Jeśli lista brzmi „40 edytowanych JPEG-ów i prywatna galeria online”, to jest dostawa. Pliki RAW, nieedytowane wybory, pliki sidecar i katalogi zostają przy tobie.

Dwa osobne prawa mieszają się w tym samym wątku mailowym:

• Dostarczenie plików. Umowna obietnica przekazania wskazanych plików. Jeśli RAW nie ma na tej liście, nie musisz go wysyłać.
• Prawa autorskie. Prawo własności do zdjęć. Jesteś ich właścicielem, chyba że przeniosłeś je na piśmie, z podpisem. Zobacz Kto jest właścicielem pracy tworzonej przez freelancera i Klient używa twojej pracy bez płacenia.

Klient, który zapłacił za galerię ślubną, zapłacił za tę galerię. Płacąc, nie kupił prawa do każdego pliku na karcie. Napisz rezultaty przed sesją. Umowy dla fotografów to zwykły punkt wyjścia; licencja na zdjęcia to zwykły dokument.

Ty. Fotografia jest utworem artystycznym. Autor jest pierwszym właścicielem praw autorskich, chyba że jesteś pracownikiem tworzącym ją w ramach stosunku pracy. Zlecenie sesji nie czyni klienta pierwszym właścicielem. GOV.UK mówi, że twórca jest właścicielem zleconego utworu, chyba że uzgodnicie inaczej na piśmie.

CDPA 1988 s.4 definiuje fotografię jako utwór artystyczny, niezależnie od jakości artystycznej: zapis światła lub innego promieniowania na nośniku, z którego można wytworzyć obraz, niebędący częścią filmu. Pliki RAW mieszczą się w tej definicji tak samo jak eksportowany JPEG.

Sekcja 11(1) mówi następnie, że autor utworu jest pierwszym właścicielem wszelkich praw autorskich do niego. Wyjątek dla pracowników w s.11(2) dotyczy pracowników, a nie fotografa pracującego na podstawie umowy o świadczenie usług. GOV.UK o własności utworów chronionych prawem autorskim jest szczere w sprawie zleceń: gdy prosisz kogoś o stworzenie utworu chronionego prawem autorskim, pierwszym prawnym właścicielem jest osoba, która go stworzyła, a nie zleceniodawca, chyba że uzgodnicie inaczej na piśmie.

Przed 1 sierpnia 1989 r. zleceniodawca był właścicielem praw autorskich do zleconych zdjęć. Ta zasada nie dotyczy dzisiejszych sesji.

Prawa autorskie obowiązują tu w całej Wielkiej Brytanii. Umowa, którą podpisujesz w Contracts.io, to miejsce, w którym ta licencja lub przeniesienie jest zapisane.

Nie. Przeniesienie praw autorskich jest skuteczne tylko wtedy, gdy ma formę pisemną, podpisaną przez zbywcę lub w jego imieniu. Zapłata faktury, słowa „są wasze” albo wysłanie galerii nie przenoszą tytułu prawnego. LicencjalicencjaLicencja to zgoda na korzystanie z pracy w uzgodniony sposób, bez odbierania własności osobie, która ją wykonała.Więcej w słowniku to zezwolenie na używanie zdjęć, a nie przeniesienie własności.

CDPA 1988 s.90(3) to cała zasada. Przeniesienie praw IPprzeniesienie praw IPPrzeniesienie praw IP to przekazanie własności pracy, tak że należy ona do klienta, a nie do osoby, która ją wykonała.Więcej w słowniku musi mieć formę pisemną, podpisaną przez ciebie lub osobę podpisującą w twoim imieniu. Sekcja 90(2) dopuszcza przeniesienie częściowe — niektórych praw albo na część okresu — ale nadal musi spełniać s.90(3).

To, co zapłata może zrobić, to uruchomić klauzulę, którą już podpisałeś: „po zapłacie w całości Fotograf przenosi…”. Ta klauzula jest pisemnym przeniesieniem, a zapłata jest zdarzeniem, które sprawia, że zaczyna działać. Bez tej klauzuli zapłata to tylko zapłata.

GOV.UK ostrzega, że jeśli prawa autorskie nie są uregulowane w umowie, sądy mogą uznać dorozumianą licencję pozwalającą zleceniodawcy używać utworu do celu, w jakim go zlecono. To nie jest własność. Często jest to ograniczona licencja niewyłączna. Milczenie dokumentu to sposób, w jaki marka umieszcza portret ślubny w płatnych reklamach, a potem twierdzi, że myślała, że go kupiła.

Przekazanie pliku RAW też nie przenosi praw autorskich. Przekazuje kopię. Używanie tej kopii nadal wymaga licencji lub przeniesienia. Zobacz przeniesienie praw własności intelektualnej.

Prawa osobiste (moral rightsautorskie prawa osobisteAutorskie prawa osobiste (moral rights) to osobiste prawa twórcy do utworu: prawo do bycia wskazanym jako autor i prawo do tego, by utwór nie był poddany poniżającej obróbce. W Wielkiej Brytanii wynikają z Copyright, Designs and Patents Act 1988, ss. 77–80. Nie można ich przenieść. Można się ich zrzec na piśmie, podpisanym przez osobę, która się ich zrzeka, na podstawie s. 87.Więcej w słowniku) stoją obok praw autorskich. Masz prawo do wskazania jako autor, które trzeba zastrzec, oraz prawo do tego, by utwór nie był poddawany uwłaczającemu traktowaniu. Tych praw nie można przenieść. Można się ich zrzec na piśmie, z twoim podpisem. Przeniesienie IP, które milczy o prawach osobistych, zostawia je przy tobie.

CDPA 1988 s.77 to prawo do wskazania jako autor utworu artystycznego, także gdy jest publikowany komercyjnie, wystawiany lub jego obraz wizualny jest przekazywany publiczności. Sekcja 77(1) mówi, że prawo nie jest naruszone, dopóki nie zostało zastrzeżone zgodnie z s.78 — w przeniesieniu albo w dokumencie pisemnym podpisanym przez ciebie.

Sekcja 80 to prawo do integralności: utwór nie może być poddawany uwłaczającemu traktowaniu, czyli zniekształceniu lub okaleczeniu, które godzi w honor lub reputację. Przycięcie portretu na potrzeby kampanii, dodanie sloganu na twarzy albo przekolorowanie planu dokumentalnego mogą naruszać to prawo.

Nie można ich przenosić. Sekcja 94 mówi o tym jednym zdaniem. Sekcja 87 pozwala się ich zrzec w dokumencie pisemnym podpisanym przez osobę zrzekającą się prawa. Zrzeczenie może być szczegółowe lub ogólne, warunkowe lub bezwarunkowe. Dłuższa notatka to strona o prawach osobistych (moral rights).

Napisz cztery zdania, a nie jeden amerykański nagłówek „work for hire„work for hire”Work for hire to określenie, częste w umowach w stylu amerykańskim, oznaczające, że klient jest od początku traktowany jako autor i właściciel pracy.Więcej w słowniku”: przeniesienie lub licencja; zastrzeżenie wskazania autorstwa; zrzeczenie, którego faktycznie udzielasz; używanie w portfolio.

Wskaż rezultaty jako listę i napisz, co jest wyłączone. Jeśli pliki RAW nie są przekazywane, napisz to wyłączenie. Jeśli są, napisz format, opłatę, licencję, która do nich dotyczy, i kiedy są wydawane. Uzgodnij tę listę we wspólnym projekcie przed sesją, a nie w wątku komentarzy do galerii po fakcie.

Działająca klauzula odpowiada na pięć pytań:

• co jest dostarczane — liczba, format, przestrzeń barw, galeria lub dysk
• co nie jest dostarczane — pliki RAW, nieedytowane wybory, katalogi, pliki sidecar, presety
• kiedy następuje dostawa i że jest powiązana z zapłatą
• licencja lub przeniesienie, które dotyczy tego, co jest dostarczane
• jak długo przechowujesz pliki i czy późniejsza prośba o RAW to nowe płatne zlecenie

Przykład — RAW wyłączone

Rezultatami są edytowane zdjęcia wskazane w Załączniku 1, w formie JPEG, dostarczane przez galerię online. Pliki RAW, nieedytowane wybory, katalogi i pliki robocze nie są rezultatami i nie są dostarczane. Prawa autorskie do zdjęć pozostają przy Fotografie. Klient otrzymuje licencję z klauzuli 5 po zapłacie w całości.

Prostym językiem: dostają gotowe JPEG-i, które kupili. Nie dostają RAW. Ty zachowujesz prawa autorskie. Mogą używać JPEG-ów tak, jak mówi licencja, gdy zapłacą.

Przykład — RAW za wskazaną opłatę

Jeśli Klient chce plików RAW, Fotograf dostarczy kopię plików RAW dla zlecenia po zapłacie opłaty RAW z Załącznika 1. Dostawa jest wyłącznie kopią. Nie przenosi praw autorskich. Używanie plików RAW jest ograniczone licencją z klauzuli 5, a Klient nie będzie udzielał sublicencji, sprzedawał ani przekazywał plików RAW osobie trzeciej.

Umieść listę w licencji na zdjęcia. Wcześniej istniejące materiały — presety, akcje, wcześniejsze prace — pozostają twoje w obu przypadkach.

Cztery opcje handlowe obejmują prawie każde zlecenie: wyłączyć RAW; dostarczyć kopię za opłatą na tej samej licencji; dostarczyć kopię na węższej licencji; albo pełny wykup praw autorskich plus RAW. Żadna z nich nie jest dorozumiana. Wybierz jedną, wyceń ją i zapisz.

Wykup to przeniesienie praw IP według s.90(3), zwykle po zapłacie w całości, plus zapis o dostarczeniu RAW. To inny produkt niż licencja na użycie. Wyceń go jako taki. Nie oddawaj go dlatego, że klient poprosił w mailu przy przekazaniu.

Jeśli klient później będzie chciał szerszego użycia JPEG-ów, to jest rozszerzenie licencji, a nie powód do wysłania katalogu. Jeśli później zechce RAW, to jest nowa opłata albo odmowa, zależnie od tego, co podpisałeś.

Licencjonuj, chyba że klient płaci za własność. Licencja zostawia prawa autorskie przy tobie i daje wskazane zastosowania, terytorium i czas. Przeniesienie przenosi własność, na piśmie, z podpisem, zwykle po zapłacie w całości. Fotografia, w odróżnieniu od logo, to zwykły przypadek na licencję. W obu przypadkach prawo powinno przejść dopiero po uregulowaniu faktury.

Licencja na zdjęcia jest zbudowana pod ten podział: web, social, druk, płatne reklamy, terytorium, czas, wyłączność. Szersze lub dłuższe użycie kosztuje więcej. Hasło licencja w słowniku to krótka wersja.

Przeniesienie to kampania, która musi być właścicielem obrazu. Napisz je jako przeniesienie po zapłacie, a nie jako amerykański nagłówek „work for hire”, który nie działa tak w Anglii i Walii. Wcześniej istniejące materiaływcześniej istniejące materiałyWcześniej istniejące materiały to narzędzia, biblioteki lub prace, które wykonawca już posiadał i które są licencjonowane na potrzeby zlecenia, a nie przekazywane.Więcej w słowniku licencjonuj, a nie przenoś. Zastrzeż wskazanie autorstwa według s.78, jeśli podpis nadal ma znaczenie. Zrzeknij się integralności tylko w takim zakresie, jakiego kampania faktycznie potrzebuje.

Przekazanie RAW nie rozstrzyga tego za ciebie. Możesz licencjonować JPEG-i i odmówić RAW. Możesz licencjonować JPEG-i i sprzedać kopię RAW. Możesz przenieść prawa autorskie i nadal nie wysyłać RAW, choć większość klientów z wykupem będzie chciała plików. Napisz te dwie decyzje jako dwa zdania.

Nie ma ustawowego okresu archiwizacji plików RAW fotografa. Przechowuj je tak długo, jak mówi twoja umowa, potem usuń albo pobieraj opłatę za przywrócenie. Napisz okres, co dzieje się po jego końcu i że późniejsza prośba o RAW po tej dacie to nowa praca, jeśli pliki jeszcze istnieją.

Klauzula o archiwum wskazuje:

• jak długo edytowane pliki zostają w galerii
• jak długo przechowywane są RAW i pliki robocze
• że możesz je usunąć po tej dacie bez zawiadomienia
• opłatę, jeśli jest, za dostarczenie kopii w oknie archiwum
• że nie obiecujesz, że pliki będą istnieć po upływie okresu

Przykład

Fotograf będzie utrzymywał edytowane Rezultaty dostępne do pobrania przez 12 miesięcy od dostawy i będzie przechowywał pliki RAW przez 24 miesiące od Terminu sesji. Po tych datach Fotograf może usunąć pliki. Prośba o pliki RAW w ciągu 24 miesięcy jest rozliczana według opłaty RAW z Załącznika 1, jeśli RAW nie było już rezultatem. Fotograf nie obiecuje, że jakikolwiek plik nadal istnieje po okresie archiwum.

Prostym językiem: rok na pobranie galerii, dwa lata na RAW, potem mogą zniknąć. Jeśli chcą RAW w ciągu tych dwóch lat, a nigdy nie było w pakiecie, płacą opłatę RAW.

Ten okres to przykład, a nie ustawowe minimum. Ubezpieczenie, późniejszy spór albo para ślubna wracająca po reprint to handlowe powody, by zachować kopię. Wpisz liczbę, której faktycznie dotrzymasz, żeby mail o trzeciej nad ranem „wyślij RAW” miał odpowiedź.

W Contracts.io obie strony piszą, negocjują i podpisują elektronicznie jedną wspólną umowę, więc zapis o RAW to wersja, którą oboje podpisaliście. Zacznij od licencji na zdjęcia. Klient otwiera jeden link. Nikt nie wysyła tam i z powrotem v4_final.docx. To, czy RAW jest wyłączone, sprzedane czy przeniesione, jest wtedy podpisanym zdaniem, a nie sporem po tym, jak galeria trafi na żywo.

Opisujesz sesję jednym zdaniem. Lex, nasz gospodarz AI, przygotowuje umowę. Udostępniasz jeden link. Klient może Accept, Counter lub Decline na tej samej wersji, a potem oboje podpisujecie ją elektronicznie. Druga strona nigdy nie płaci i nie potrzebuje konta.

To nie przechowa za ciebie pliku RAW na dysku. Sprawia jednak, że lista rezultatów, wyłączenie RAW lub opłata za wykup, licencja i zrzeczenie się praw osobistych (moral rights) to słowa, które oboje podpisaliście. Umowy dla fotografów to szerszy zestaw warunków wokół tej klauzuli.