Klient korzysta z Twojej pracy bez zapłaty? Twoje prawa jako freelancera w Wielkiej Brytanii

Do Ciebie, chyba że przeniosłeś je na piśmie. Zgodnie z Copyright, Designs and Patents Act 1988 s.11(1) autor jest pierwszym właścicielem praw autorskich. Wyjątek dla pracowników z s.11(2) dotyczy pracowników, a nie freelancerów. Wskazówki GOV.UK dotyczące własności mówią, że osoba pracująca na podstawie umowy o świadczenie usług (contract for services) zwykle zachowuje prawa autorskie, chyba że umowa stanowi inaczej.

Punktem wyjścia jest sekcja 11 Copyright, Designs and Patents Act 1988:

• s.11(1). Autor utworu jest pierwszym właścicielem wszelkich praw autorskich do niego, z zastrzeżeniem reszty sekcji.
• s.11(2). Gdy utwór literacki, dramatyczny, muzyczny lub artystyczny albo film powstaje dzięki pracownikowi w ramach zatrudnienia, pierwszym właścicielem jest pracodawca, chyba że umówiono się inaczej.

Freelancer nie pracuje na podstawie umowy o pracę. Pracujesz na podstawie umowy o świadczenie usług (contract for services). GOV.UK w Ownership of copyright works pisze, że sądy traktują to rozróżnienie jako granicę między s.11(2) a s.11(1) i że osoba pracująca na podstawie umowy o świadczenie usług zwykle zachowuje prawa autorskie do wytworzonych utworów, chyba że umowa stanowi inaczej.

Ta sama strona GOV.UK jest jednoznaczna w sprawie utworów zamówionych: gdy prosisz kogoś o stworzenie utworu chronionego prawem autorskim, pierwszym prawnym właścicielem jest twórca, a nie zamawiający, chyba że umówicie się inaczej na piśmie.

Prawa autorskie obowiązują tu w całym Zjednoczonym Królestwie. Procedura pozwu o zapłatę opisana dalej na tej stronie dotyczy England and Wales.

Nie. Zapłata faktury nie przenosi praw autorskich. Sekcja 90(3) ustawy z 1988 r. stanowi, że przeniesienie praw autorskich jest skuteczne tylko wtedy, gdy ma formę pisemną i jest podpisane przez zbywcę lub w jego imieniu. Opłacona faktura, ustne „to jest twoje” czy wysłanie plików nie przenoszą tytułu prawnego. Pozostajesz właścicielem, dopóki taki podpisany dokument nie powstanie.

Sekcja 90(3) jest krótka i ścisła. Przeniesienie praw IPprzeniesienie praw IPPrzeniesienie praw IP to przekazanie własności pracy, tak że należy ona do klienta, a nie do osoby, która ją wykonała.Więcej w słowniku to przeniesienie własności. Musi mieć formę pisemną, podpisaną przez Ciebie (lub kogoś podpisującego w Twoim imieniu). Podpis klienta na zamówieniu nie przenosi Twoich praw autorskich. Uregulowanie faktury też nie.

Zapłata może natomiast uruchomić klauzulę, którą już podpisałeś: „po zapłacie w całości Freelancer przenosi…”. Ta klauzula jest pisemnym przeniesieniem, a zapłata jest zdarzeniem, które daje jej skutek. Bez takiej klauzuli zapłata to tylko zapłata.

LicencjalicencjaLicencja to zgoda na korzystanie z pracy w uzgodniony sposób, bez odbierania własności osobie, która ją wykonała.Więcej w słowniku to coś innego. Licencja to zgoda na korzystanie z utworu, a nie przeniesienie własności. Licencji s.90(3) nie obejmuje w ten sam sposób. Mogą być dorozumiane, a to jest następny problem.

Może mieć ograniczoną licencję dorozumianą na korzystanie z pracy w celu, dla którego została zamówiona, nawet jeśli prawa autorskie nadal są po Twojej stronie. GOV.UK pisze, że gdy umowa nie reguluje praw autorskich, sądy mogą uznać licencję dorozumianą. To nie jest własność. Często jest to ograniczona licencja niewyłączna. Ryzykiem jest milczenie dokumentu.

GOV.UK o utworach zamówionych ujmuje to tak: jeśli umowa nie reguluje praw autorskich, sądy mogą uznać dorozumianą licencję pozwalającą zamawiającemu korzystać z utworu w celu, dla którego został zamówiony. To nie przenosi własności. Zamawiający może otrzymać jedynie ograniczoną licencję niewyłączną.

To luka, którą tworzy brief bez zapisów. Dostarczyłeś logo na ich stronę internetową. Umieścili je na stronie. Sąd może dorozumieć zgodę na takie użycie, mimo że nadal jesteś właścicielem praw autorskich. Dorozumiana licencja nie daje im automatycznie prawa do sprzedaży znaku, do wyłączenia Ciebie ani do traktowania plików jak swoich.

Właściciel praw autorskich ma wyłączne prawo do kopiowania utworu, rozpowszechniania jego kopii wśród publiczności, publicznego udostępniania i adaptacji (CDPA 1988 s.16). Wykonywanie tych czynności bez licencji jest naruszeniem. Argument o licencji dorozumianej to sposób, w jaki klient mówi, że licencję miał. Twoim zadaniem jest ten argument zawęzić: spisać licencję, nazwać sposoby użycia i powiązać ją z zapłatą.

Materiały istniejące wcześniejwcześniej istniejące materiałyWcześniej istniejące materiały to narzędzia, biblioteki lub prace, które wykonawca już posiadał i które są licencjonowane na potrzeby zlecenia, a nie przekazywane.Więcej w słowniku pozostają Twoje w obu przypadkach. Biblioteki, komponenty, presety i narzędzia, które wniosłeś do zlecenia, są licencjonowane na potrzeby tej dostawy, a nie przekazywane razem z nową pracą.

To dwa różne roszczenia. Faktura to dług: klient zgodził się zapłacić za pracę. Prawa autorskie to prawo majątkowe: bez licencji klient nie ma zgody na kopiowanie, publikowanie ani publiczne udostępnianie utworu. Możesz dochodzić pieniędzy, żądać zaprzestania korzystania z plików albo jednego i drugiego. Jedno nie zastępuje drugiego.

Trzymaj oba pisma w dwóch osobnych stosach, nawet jeśli wysyłasz je tego samego dnia.

Uregulowanie faktury samo w sobie nie rozstrzyga kwestii praw autorskich. Jeśli klient zapłaci, a Ty nadal nic nie przeniosłeś na piśmie, nadal jesteś właścicielem. Jeśli nigdy nie zapłaci i nadal publikuje pracę, nadal masz oba roszczenia.

Nie mieszaj propozycji ugody without prejudice„without prejudice”„Without prejudice” to oznaczenie umieszczane zwykle na komunikacji ugodowej, sygnalizujące, że nie ma być używana jako dowód przeciwko nadawcy.Więcej w słowniku z jawnym wezwaniem. Monit o wynagrodzenie jest pismem jawnym.

Zbierz brief, umowę, pliki, fakturę i każdy mail. Napisz raz: kwotę, termin płatności, że prawa autorskie nie zostały przeniesione i że klient ma zaprzestać publicznego korzystania, dopóki nie zapłaci albo nie uzgodnicie licencji. Wobec klienta biznesowego dolicz odsetki ustawowe z ustawy z 1998 r. Jeśli Cię zignoruje, wnieś pozew o zapłatę długu.

Sprawdzona kolejność:

1. Dowody. Brief, oferta lub umowa dla freelancera. Dostarczone pliki i miejsca, w których są teraz używane. Faktura, termin płatności i korespondencja z monitami.
2. Pisemne wezwanie do zapłaty. Numer faktury, kwota, pierwotny termin, dane do przelewu, krótki nowy termin. Wobec klienta biznesowego odsetki ustawowe w wysokości 8% powyżej stopy bazowej Bank of England plus stała kwota na koszty odzyskiwania z Late Payment of Commercial Debts (Interest) Act 1998. GOV.UK o opóźnionych płatnościach handlowych podaje tę stopę. Nie podajemy tu wartości stopy bazowej, bo się zmienia. To prawo nie dotyczy klienta będącego konsumentem.
3. Żądanie zaprzestania korzystania. W tym samym piśmie lub w drugim: prawa autorskie nie zostały przeniesione zgodnie z CDPA 1988 s.90(3); klient nie ma licencji na kopiowanie, publikowanie ani publiczne udostępnianie utworu poza ograniczonym użyciem, na które do czasu zapłaty jesteś gotów pozwolić; ma potwierdzić w krótkim terminie, że usunął go z wymienionych miejsc.
4. Wezwanie przedsądowe, potem pozew o zapłatę. Czternaście dni dla spółki, 30 dni, jeśli dłużnik jest osobą fizyczną. Potem pozew o zapłatę określonej kwoty przez Money Claim Online lub internetową usługę HMCTS. Small claims w England and Wales obejmuje roszczenia do £10,000. Nie zgaduj opłaty sądowej. Pełna kolejność jest w Co zrobić, gdy klient nie płaci mojej faktury freelancera.

Żądanie zaprzestania korzystania to strona praw autorskich. Pozew o zapłatę to dług. Możesz prowadzić oba. Ta strona nie wymyśla opłaty sądowej specyficznej dla praw autorskich ani procedury usunięcia treści poza tym pisemnym żądaniem.

Jeśli zlecenie nigdy nie trafiło na papier, nadal możesz dochodzić zapłaty. Umowę można zawrzeć mailami, briefem i wykonaniem pracy. Nie możesz natomiast wskazać przeniesienia po zapłacie, którego nikt nie podpisał.

Zapisz, że prawa autorskie lub jakakolwiek licencja na korzystanie z utworu przechodzą dopiero po pełnej zapłacie. Do tego czasu klient nie ma prawa publikować. To linijka, na którą się powołujesz, gdy logo jest już na żywo, a faktura nadal otwarta. Uzgodnij to na jednym wspólnym projekcie przed startem, a nie w późniejszym wątku mailowym.

Pracę wykonują trzy zdania:

• Przeniesienie lub licencja, tylko po zapłacie. Własność lub prawo do korzystania z utworu przechodzi, gdy faktura jest uregulowana, a nie gdy wyślesz pliki mailem. Zobacz przeniesienie praw własności intelektualnej.
• Materiały istniejące wcześniej pozostają Twoje. Licencjonowane na to zlecenie, nie przenoszone. Zobacz materiały istniejące wcześniej.
• Prawo wstrzymania pracy, gdy faktura jest przeterminowana, byś nie dostarczał dalej plików, gdy ostatnia faktura leży niezapłacona.

Przykład

Prawa autorskie oraz wszelka licencja na korzystanie z Rezultatów przechodzą na Klienta wyłącznie po zapłacie w całości. Do tego czasu Klient nie ma prawa kopiować, publikować, publicznie udostępniać ani adaptować Rezultatów, z wyjątkiem przypadków, na które Freelancer wyrazi zgodę na piśmie. Materiały istniejące wcześniej pozostają przy Freelancerze i są licencjonowane wyłącznie jako część Rezultatów. Jeśli faktura pozostaje niezapłacona 7 dni po terminie płatności, Freelancer może wstrzymać pracę i może cofnąć wszelką tymczasową zgodę na korzystanie z niezapłaconej pracy.

Prostym językiem: klient nie jest właścicielem i nie może korzystać z pracy, dopóki nie zapłaci. Twoje dotychczasowe biblioteki zostają Twoje. Jeśli spóźnia się tydzień, praca się zatrzymuje, a wszelka tymczasowa zgoda wygasa.

Umowa na projekt graficzny to zwykłe miejsce na taki podział między wersje finalne, pliki robocze i biblioteki. Umowa dla freelancera zawiera ten sam zapis o własności dla innych rodzajów zleceń.

Ta klauzula to coś, co później cytujesz. Argument o licencji dorozumianej jest znacznie trudniejszy, gdy dokument mówi, że do zapłaty żadnej licencji nie ma.

W Contracts.io obie strony tworzą, negocjują i podpisują elektronicznie jedną wspólną umowę, więc zapis o własności jest wersją, którą obie podpisały. Zacznij od umowy na projekt graficzny lub umowy dla freelancera. Klient otwiera jeden link. Nikt nie przesyła maili z v4_final.docx. Prawa przechodzące wyłącznie po zapłacie to wtedy podpisane słowa, a nie nadzieja.

Opisujesz zlecenie w jednym zdaniu. Lex tworzy umowę. Udostępniasz jeden link. Klient może Accept, Counter lub Decline na tej samej wersji, a potem oboje podpisujecie elektronicznie. Druga strona nigdy nie płaci i nie potrzebuje konta.

To nie ściągnie za Ciebie faktury. Sprawia jednak, że przeniesienie praw IP, licencja i prawo wstrzymania pracy to słowa, które obie strony podpisały, a nie linijka zagubiona w mailach.