Vergoeding bij te late betaling (late fee)

Een vergoeding bij te late betaling is een gevolg dat in het contract is opgenomen voor onbetaalde facturen. Het kan een vast administratiebedrag zijn, een percentage van het achterstallige bedrag of rente die vanaf de vervaldatum loopt. Het werkt alleen als de vervaldatum zelf duidelijk is. Een vergoeding bij te late betaling zonder begindatum is moeilijk toe te passen.

Klanten schrappen deze regel vaak omdat hun beleid is geen boetes bij te late betaling te betalen. Dat is een beleid, geen reden dat de factuur mag blijven liggen. Een gebruikelijke ruil is een kortere vervaldatum, een grotere aanbetaling of een recht om het werk stil te leggen als een factuur achterstallig is. Veel freelancers vinden het stilleggen nuttiger dan een percentage dat ze nooit zullen najagen.

Veel contracten zeggen ook dat de vergoeding de plicht om de oorspronkelijke factuur te betalen niet vervangt. De vergoeding bij te late betaling is extra. Het is geen korting als ze uiteindelijk betalen. Het is ook geen boete die je achteraf in een e-mail verzint; staat ze niet in het getekende document, dan heb je haar meestal niet.

In het Verenigd Koninkrijk kun je wettelijke rente vorderen bij te late commerciële schulden onder de Late Payment of Commercial Debts (Interest) Act 1998; gov.uk noemt het tarief 8% plus de basisrente van de Bank of England. Sommige documenten gebruiken dat tarief, sommige stellen een eigen vast, sommige laten rente weg en houden een recht om stil te leggen.

Bureaus die maandelijks factureren, moeten zeggen of de vergoeding per factuur geldt of over een lopende rekening, en of een betwiste regel alleen die regel opschort. Anders houdt een ruzie over één asset het geld van een hele campagne vast.