Egzemplarz podpisywany osobno (counterpart)

Podpisanie w counterparts oznacza, że każda strona podpisuje własny egzemplarz tego samego dokumentu, zamiast że wszyscy podpisują jeden oryginał. Podpisane egzemplarze łączy się potem i traktuje jako jedną umowę. To częste, gdy strony są w różnych miejscach albo podpisy zbiera się przez kilka dni. Freelancer w Manchesterze i klient w Austin nie muszą czekać, aż jeden PDF obleci świat.

Umowy często zawierają krótką klauzulę o counterparts, która mówi, że umowę można podpisać w dowolnej liczbie egzemplarzy i że razem tworzą jeden dokument. Wiele z nich mówi też, że kopia przesłana mailem lub podpisana elektronicznie jest traktowana jak oryginał. Bez tej linijki niektórzy nadal obawiają się, że „liczy się” tylko oryginał podpisany atramentem. Klauzula zamyka tę obawę z góry.

W Szkocji ustawa Legal Writings (Counterparts and Delivery) (Scotland) Act 2015 stanowi, że dokument może być wykonany w counterparts, a dokument tradycyjny lub elektroniczny może być doręczony elektronicznie. To jest zasada poparta źródłem. W innych miejscach klauzule o counterparts nadal są zwykłą praktyką handlową, nawet jeśli na tej stronie nie przywołano jednej konkretnej ustawy.

W pokoju dwustronnym wersja praktyczna jest prostsza: obie strony podpisują ten sam zamrożony tekst. Klauzula o counterparts nadal pomaga, gdy jedna osoba podpisuje pobrany PDF, a druga w przeglądarce, albo gdy dyrektor podpisuje dzień później niż freelancer. Trzymaj podpisane egzemplarze razem z ostatecznym brzmieniem. Nie podpisuj dwóch nieco różnych projektów i nie nazywaj ich counterparts.

Doręczenie to cicha bliźniaczka counterparts. Podpis na czyimś laptopie niewiele daje, jeśli druga strona go nigdy nie otrzyma. Klauzule zwykle mówią, że wysłanie mailem podpisanego PDF lub ukończenie kroków podpisu na linku wystarcza do doręczenia counterpart. To zgadza się z tym, jak agencje faktycznie zamykają sprawy: wyślij podpisany plik, potwierdź odbiór, zacznij pracę.