Eenzijdige NDA (one-way NDA)

Een eenzijdige NDA, ook unilaterale NDA genoemd, beschermt informatie die in één richting stroomt. De bekendmakende kant deelt; de ontvangende kant belooft wat ze leert niet te gebruiken of door te geven, behalve voor het genoemde doel. Het komt veel voor als een bedrijf een aannemer, investeerder of kandidaat iets gevoeligs laat zien en de andere kant geen geheimen terugdeelt.

Maken beide kanten informatie bekend, dan is een wederzijdse NDA de gebruikelijke vervanger. Freelancers die een werkwijze, een tarievenlijst of ongepubliceerd werk laten zien, moeten geen eenzijdig document tekenen dat alleen hen bindt. De klant heeft dan geen overeenkomstige plicht.

De beslissingen zijn dezelfde als bij elke NDA: de definitie, de uitzonderingen, het doel, de looptijd en wie de informatie mag zien. Een eenzijdig document is niet automatisch “strenger”. Het is alleen eenzijdig. Een brede definitie met een lange looptijd blijft een brede definitie met een lange looptijd.

Ontvangende partijen vragen meestal om een doel dat bij het gesprek past (“om een offerte voor een websitebouw voor te bereiden”), een uitzondering voor informatie die ze al kenden en een recht om te delen met adviseurs die ook zijn gebonden. Bekendmakende partijen vragen meestal om een regel over teruggeven of verwijderen als de offerte niet wordt aangenomen.

Op deze site beschrijf je een eenzijdige deal in de zin en stelt Lex die vorm op. Het sjabloon voor een wederzijdse NDA is het startpunt als beide kanten gaan delen. De pagina in de begrippenlijst over NDA behandelt de gedeelde ideeën.