Wederzijdse NDA (mutual NDA)

Een wederzijdse NDA, ook tweezijdige NDA genoemd, bindt beide partijen. Elke kant mag plannen, prijzen of code bekendmaken, en elke kant moet wat ze leert privé houden en alleen voor het genoemde doel gebruiken. Het is het gebruikelijke eerste document vóór een pitch, een samenwerking of een bouw waarbij beide kanten de boeken openen.

Maakt maar één kant informatie bekend, dan is een eenzijdige NDA de strakkere vorm. Een wederzijds document tekenen terwijl alleen de klant geheimen deelt, is meestal geen probleem. Een eenzijdig document tekenen terwijl jij ook een werkwijze, een tarievenlijst of een presentatie deelt, is hoe je geeft zonder te krijgen.

De rest van het document is dezelfde klus als bij elke NDA: wat als vertrouwelijk telt, de uitzonderingen, hoe lang de plicht duurt en wie binnen elk bedrijf het mag zien. Een doelregel (“om te beslissen of we samen aan een lentecampagne gaan werken”) is wat voorkomt dat de informatie voor een concurrerende pitch wordt gebruikt.

Wederzijdse NDA’s zijn vaak kort. De lengte komt van de definitie, de uitzonderingen, de duur en de lijst met wie de informatie mag zien, niet van standaardtekst. Twee tot vier pagina’s is gebruikelijk. Een wederzijdse NDA van twintig pagina’s is meestal een eenzijdig document met extra bijvoeglijke naamwoorden.

De latere dienstenovereenkomst moet de plicht herhalen of zeggen dat de NDA nog geldt. Zwijgt het latere document, bewaar dan de getekende NDA in het dossier. Geheimhouding in het hoofdcontract is dezelfde klus zodra het werk begint. Neem niet aan dat de NDA vervalt als de opdrachtomschrijving wordt getekend, tenzij het latere document dat zegt.