Toepasselijk recht

Toepasselijk recht is het rechtsstelsel dat op een contract van toepassing is. Het bepaalt hoe de tekst wordt gelezen, wat de rechten van elke partij zijn en wat er gebeurt als iemand de deal schendt. Het staat meestal in een clausule over toepasselijk recht aan het einde van het contract, vaak naast een regel over de bevoegde rechter die de rechtbanken noemt.

Toepasselijk recht staat los van de bevoegde rechter. Toepasselijk recht is welk recht geldt; de bevoegde rechter is welke rechters een geschil behandelen. Ze wijzen vaak naar dezelfde plek, maar kunnen verschillen. Een contract kan zeggen “recht van England & Wales, rechters van New York”: die combinatie is mogelijk, en het is ook hoe mensen per ongeluk een dure ruzie veroorzaken. De meeste zakelijke documenten kiezen voor beide één plek.

Zitten de partijen in verschillende landen, dan geeft elke vaak de voorkeur aan haar eigen recht. Zonder clausule kan het bepalen van het toepasselijke recht zelf een geschil worden, wat een veelvoorkomende reden is dat de clausule wordt opgenomen. Sommige regels kunnen nog steeds gelden welk recht de partijen ook kiezen, zoals bepaalde consumentenbescherming. Deze pagina somt die regels niet plaats voor plaats op; de /law-pagina’s doen dat, met bronnen.

Voor een freelancer in het Verenigd Koninkrijk die voor een Amerikaans bedrijf werkt, is de clausule degene die bepaalt in wiens spelboek je zit als een factuur wordt genegeerd. Veel freelancers accepteren het thuisrecht van de klant omdat ze het werk willen. Dat is een commerciële keuze, geen wettelijke eis. Wat je niet moet doen, is de clausule leeg laten en hopen. Een lege clausule is hoe een factuur van £2.000 een memo over conflicterend recht krijgt.

Bureaus die één raamovereenkomst voor diensten in meerdere landen hergebruiken, kiezen meestal één toepasselijk recht voor de raamovereenkomst en laten elke opdrachtomschrijving dat erven. Heeft een bepaalde klant een ander recht nodig, dan hoort dat alleen in de SOWopdrachtomschrijvingEen opdrachtomschrijving (statement of work, SOW) is een document dat het specifieke werk, de op te leveren resultaten, de tijdlijn en de vergoedingen voor één project beschrijft.Meer in de begrippenlijst als de raamovereenkomst het toestaat. De clausule over de rangorde voorkomt dat de twee documenten verschillende landen noemen.