Kamień milowy

Kamień milowy wyznacza etap projektu, na przykład zatwierdzenie koncepcji projektu, dostarczenie pierwszej wersji roboczej albo start. Umowy zwykle używają kamieni milowych, by podzielić większy projekt na kroki łatwiejsze do śledzenia. Dzięki nim dwunastotygodniowa budowa strony to trzy rozmowy zamiast jednej kłótni na końcu.

Kamienie milowe są często powiązane z płatnościami. Zamiast płacić wszystko na końcu, klient płaci ustaloną kwotę, gdy każdy kamień milowy zostaje osiągnięty lub odebrany. To rozkłada ryzyko dla obu stron. Umowa zwykle mówi, co znaczy osiągnięcie kamienia milowego, na przykład pisemna akceptacja albo brak sprzeciwu w określonej liczbie dni. Ta linijka o odbiorze to różnica między „wystartowaliśmy” a „zafakturowaliśmy”.

Kamienie milowe zwykle pojawiają się w zakresie prac lub harmonogramie projektu, obok rezultatów i terminów. Jeśli kamień milowy się przesuwa, umowa zwykle mówi, czy późniejsze terminy i płatności przesuwają się razem z nim. Opóźnienie spowodowane przez klienta (spóźnione materiały, spóźniona informacja zwrotna) często traktuje się inaczej niż opóźnienie spowodowane przez wykonawcę. Zapisz to. Nie zostawiaj tego jako nastroju.

Freelancerzy używają dwóch lub trzech kamieni milowych przy większości zleceń za stałą cenę: start, wersja robocza, wersja końcowa. Agencje używają więcej, gdy kampania ma długi ogon produkcyjny. Zbyt wiele kamieni milowych zamienia projekt w kartę czasu pracy. Zbyt mało zostawia wykonawcę finansującego tygodnie pracy. Zaliczka plus dwie płatności postępowe to częsty kształt dla średniego projektu.

Kamień milowy to nie nastrój („gdy poczujemy, że jest gotowe”). Nazwij artefakt, datę, opłatę i osobę, która go akceptuje. Jeśli dział prawny klienta musi zatwierdzić teksty, napisz to i nie zaczynaj kolejnego etapu na emotkę ze Slacka. Jeśli opłata za anulowanie obowiązuje, gdy klient rezygnuje między kamieniami milowymi, wskaż tę klauzulę w harmonogramie, żeby oba dokumenty się zgadzały.