Jurysdykcja

Jurysdykcja wskazuje sądy, które zajmą się sporem o umowę. Zwykle zapisuje się ją obok klauzuli o prawie właściwym, pod koniec dokumentu. Te dwa zapisy wyglądają jak standardowa formułka. To one decydują jednak, według czyich reguł grasz, jeśli faktura zostanie zignorowana.

Prawo właściwe i jurysdykcja to nie to samo. Prawo właściwe wskazuje, który system prawny czyta słowa umowy. Jurysdykcja wskazuje, które sądy rozpatrzą sprawę. Często odnoszą się do tego samego miejsca, ale mogą się różnić. Umowa może mówić „prawo England and Wales, sądy Nowego Jorku”. Taka kombinacja jest możliwa i jest też sposobem, w jaki ludzie przypadkiem tworzą kosztowny spór.

Gdy strony są w różnych krajach, każda woli sądy u siebie. Klauzula jest po to, by to pytanie zostało rozstrzygnięte, zanim ktokolwiek wda się w spór. Jurysdykcja wyłączna oznacza, że sprawę rozpatrują tylko wskazane sądy. Niewyłączna oznacza, że te sądy mogą ją rozpatrzyć, ale inne też.

Dla freelancera z Wielkiej Brytanii pracującego dla amerykańskiej firmy wzór klienta często wskazuje sądy w USA. To wybór handlowy, a nie wymóg. Nie należy natomiast zostawiać klauzuli pustej. Pusta klauzula to sposób, w jaki faktura na 2000 funtów dorabia się memorandum o kolizji praw, zanim ktokolwiek porozmawia o pracy.

Strony /law zbierają opatrzone źródłami notatki dla każdego miejsca, które publikujemy. Ta strona słownika nie wymienia tych zasad. Nazywa tylko różnicę między dwoma zapisami i to, dlaczego należą do umowy. Jeśli nie wiesz, które miejsce wybrać, wybierz jedno miejsce dla obu zapisów i napisz o tym w zakresie prac (SOWzakres pracZakres prac (SOW) to dokument opisujący konkretną pracę, rezultaty, harmonogram i wynagrodzenie za jeden projekt.Więcej w słowniku), zamiast zostawiać dwie puste rubryki.